Kafamdaki Tilkiler Birbirlerini Siktiler!!

Lan amcık gibi geçen günler, sokakta görsen tükürmeye bile tenezzül etmeyeceğin adamlar ile geçicek 1 yıl daha var a.k :( ne büyük bi sıkıntıymışsın sen beyin!

10 gün kaldı ondan sonra 455 gün kadar buralarda olmuycam vatani görev adı altında türkiyenin herhangi bir köşesinde askerlik yapıcam , ha bu iyi mi kötü mü bilmiyorum ama bu haberi aldığım günden beri etrafımda yaşananlardan ötürü benim için içler acısı bir hal aldı.

Eski arkadaşlara uzun süredir görüşülmeyenlere filan söylüyorum böyle böyle gidicem işte falan filan bla bla bla, anlatıyorum durumun benim açımdan vahim bi statü olduğunu filan işte bide sanki onları üzüyormuşum gibi tribe giriyorum çok naif duygular ile; kendileri bana analarına küfür etmişim gibi beton gibi bi surat ifadesiyle hadi o zaman güle güle diyorlar , insan azcık şaşırır lan bi tepki verir bişey olur o kadar ruhsuzlar ki benim bu durumuma karşı ister istemez içime dokunuyor, ya tamam çok garip bişey değil ne ilk gidenim nede son ama garip lan işte durum anormal a.k? 15 ay ceza evine düşmüşm gibi özgürlüğüm elinden alınacak ve yerine silah , paspas vb. türlü araç gereç verilecek bende bunlarla herkesin götünü parmaklamasına göz yumarcasına ortada bir ruh gibi dolanacağım, o kadar ki bu durumu benim iticiliğim yada karakterime bağdaştırıyor olmam benim psikolojimin ne denli eğri büğrü bi grafiğe sahip olduğunu gösteriyor sanırsam.

Ya arkadaşım, sevgilim, dostum, tanıdığım herhangi birinin benimle konuşma ve muhabbet etme durumu sadece ve sadece bi işlerine yaradığım için miydi ? Peki madem öyleyse “sevilme” denen benim kişisel ihtiyacım nolucak? bunu kim vericek bana ? lan önemsiz biri olduğumun yüzüme çarpması eski kız arkadaşımın orospu olduğunu öğrenmekten daha çok canımı acıttı halbuki sevmiştim ben onu,

şimdi sorucanız başlık niye ingilizce diye , lan türkçe yazsak siklemiyosunuzda ondan belki bu işe yarar diye ,

insanın en kötü zamanı kendine acıdığı dönemmiş onu anladım son 1 haftada ha durum çok mu vahim, haddinden fazla tahmin bile edemezsin! ben son 1 haftadır kendime acıyorum böyle geceleri astral şeyler yaşıyorum kendime dışardan bakabiliyorum mesela. lan o bu değilde bir insana başkasınn acıması can yaksada kendisinin acıması bambaşka bir boşlukmuş be abicim. Son 2 yıldır hayatım o kadar monoton ki çok nadir durumlar dışında yaptığım şeylerde pek bi değişiklik yok mesela uyanıp bilgisayarı açıyorum , arada kahve yapmaya mutfağa gidiyorum sonra bilgisayarı kapatıp uyuyorum filan bu rutinde ilerliyor herşey . arada dediğim işte 1 yıl aradan sonra istanbula ayak basmamda bu rutinden dışarı çıkan nadir şeylerden biri. güzel şeyler oldu istanbula gittiğimde nefes alabildiğimi farkettim , karşı cins tarafından istenebildiğimi filan anladımda , sorun benim mental durumumda bazı şeyleri cok zorluyorum cok istiyorum hatta hemen olsun istiyorum ha eldeki imkanlar buna izin vermeyince daha beter kapanıyorum içime , lan imkanları zorlardım eskiden herşeyi denerdim şimdi hiç bişey yapmıyorum istediğim şeyin olması için galiba yaşamdan vazgeçtim kendi haline bıraktım bilmiyorum .

bi ara imkanları o kadar zorladım ki yokluktan amerikan piçleri gibi garajda yaşamaya başladım yaz tatillerinde , o zorlamadan o kadar güzel bişey oluştu ki tahmin bile edemezsiniz. hayatımın son 1 yılını (yaz mevsimini es geçiyorum o ara çalıştım) evde geçirdim bildiğin koca bekleyen ev kızları gibi oturdumda oturdum götümün üstüne lan bendeki sorun nedir biri söylesin kırıcam boynumu bu gidişle valla